Rauw en ongefilterde Zuid-Soedanese blues

26 juni 2013 Zuid-Soedan is de nieuwste natie van Afrika en zelfs de wereld, maar om nou te zeggen dat het de goede kant op gaat is een understatement: corruptie in de regering, geweld op straat en extreme armoede. General Paolino weet dat als geen ander duidelijk voor het voetlicht te brengen.





Het album South Sudan Street Survivors van de blinde Zuid-Soedanese zanger General Paolino kenmerkt zich door de blues-stem van de zanger en hij wordt van tijd tot tijd bijgestaan door de harmonieën van Mama Celina. In zijn thuisland heeft hij haast een mytische status, waar zijn nummers tijdens de jarenlange burgeroorlog inspiratie en troost vormden voor de bevolking. Hij is zelfs bekend als 'The blind Bob Marley'.

Mijn enige vriend
Paolino speelt met een uit een plastic fles gesneden plectrum en noemt zijn instrument 'mijn enige vriend'. De opnames van het album bleken een intense ervaring voor producer Ian Brennan, die onder andere voor Tinariwen's Tassili verantwoordelijk was. Ian: 'Alle opnames zijn uiteindelijk veldopnames. Ze documenteren het leven of het ontbreken daarvan en komen voort uit een specifieke tijd en plaats. Uiteindelijk bestaat elke technologie alleen als middel om gevoel over te brengen en maakt het dus niet uit hoe het eruit ziet en waar het van gemaakt is.'
De nummers zijn niet al te lang en duren gemiddeld rond de twee minuten. Het gaat dan ook niet om muziek om eens flink de voetjes van de vloer te dansen, maar om muziek met een boodschap. De dagelijkse realiteit in het nieuwste land van Afrika staat centraal en tracks als Mafi Julum (No Segregation) of Anna Masedek (I Don’t Believe Freedom Has Come) zijn meer dan duidelijk. Rauw en ongefilterde Zuid-Soedanese blues dus.
Afgezien van de taal waarin wordt gezongen en het merkwaardige eerbetoon aan George Bush lijkt het alsof dit album werd opgenomen in Mississippi in de jaren twintig van de vorige eeuw. De doorleefde blues begeleid op een akoestische gitaar gaan over burgeroorlog en afscheiding, nationale trots en de superieure kwaliteit van de mango's van de zanger.

Muziek  (468x60)