Pygmee-fluitjes en rumba-gitaren

12 december 2013 Fredy Massamba bracht op zijn debuut Ethnophony een geslaagde mix van typisch Congolese ritmes, polyfonische zang en pygmee-fluitjes, versterkt met rap, r&b en soul. Op de opvolger Makasi doet de artiest uit Congo-Brazaville het nog een stuk sterker door zijn fusie nog meer te doorspekken met Congolese gitaren en Nigeriaanse afrobeat.







Hij leerde de kneepjes van het vak bij Les Tambours de Brazza, de groep die onlangs nog met het aantrekkelijke album Sur La Route Des Caravanes de aandacht trok. De basis van het album is opgenomen tussen Brussel en Genève, respectievelijk de thuishaven van Massamba en van zijn bassist Fred Hirschy, eveneens artistiek directeur van de band. Op tournée in Kinshasa nodigden ze plaatselijke muzikanten uit, vooral om de typische Congolese rumba-sound te krijgen. Massamba maakt met dit album een evenwichtige fusie tussen hiphop en soul aan de ene kant en een meer traditioneel geluid aan de andere kant. Zelf zingt en rapt hij in Lingala en Kikongo.

Invloeden
Het album begint met afrobeat en swingende blazers op Ngunga, een nummer dat halverwege overgaat in soul met een likembe (duimpiano). Ook op Malembe voelen we de invloed van de grote meester Fela Kuti, maar dan op zijn Congolees en meer in deze tijd. De Amerikaanse rapper Chip-Fu zorgt vooral voor dat laatste.
Op Unity horen we de Zuid Afrikaanse rapper Tumi Molekane van Tumi & The Volume en dit nummer is de eerste single, een krachtige oproep tot eenheid in Afrika. Maar Nguidi is weer compleet Congolees, inclusief traditionele percussie, polyfonie en pygmee-fluitjes.
Een sterk album dat ondanks zijn totaal verschillende stijlen een goede eenheid vormt.

Muziek  (468x60)