Rebel uit Kalakuta Republic

15 augustus 2010 Anthology 2, het tweede deel uit de serie, geeft het middelste en misschien wel het meest karakteristieke deel weer van de carrière van Nigeria's bekendste ster van de afgelopen vier decennia. De albums die hij in die periode uitbracht bevat nummers die meestal een complete kant van een elpee besloegen. Als je het zo bekijkt is deze serie bijna een integrale heruitgave van zijn werk.





Fela Kuti stierf in 1997 na een buitengewoon productief leven. Het lag dus voor de hand dat er ooit een goed overzicht van zijn werk zou moeten komen. Nu is het met zijn muziek alleen zo, dat de nummers vaak niet korter zijn dan een minuut of tien en een beetje overzicht al gauw enkele cd's gaat tellen. Wrasse Records maakte er een serie van die uit drie dubbel-albums bestaat. Onlangs kwam het tweede deel uit. En bij dit tweede deel zit ook een dvd van een niet eerder uitgebracht concert in Berlijn uit 1978.

Strijder voor de mensenrechten
De periode waar Anthology 2 over gaat is die van zijn hoogtepunten uit de jaren 1975 tot 1980. Fela leefde met een groot aantal vrouwen net buiten Lagos, als muzikale rebel strijdend tegen het militante regime van die tijd. De titels van enkele nummers op het album zijn veelzeggend: Zombie, Colonial Mentality, Coffin For The Head Of State.
Hoewel Fela in het westen een grote schare fans en liefhebbers had, werd hij hier niet zo bekend als zijn collega King Sunny Adé. Het feit dat het regime hem het reizen vaak onmogelijk maakte door de grote politieke lading van zijn muziek en zijn nogal lange nummers zijn daar de grote oorzaken van.
Inmiddels weten we hier wel beter. Een poging een overzicht te maken van Kuti's muzikale output was de opmaat voor veel anderen om Afrikaanse muziek uit de jaren zestig, zeventig en tachtig van het stof te ontdoen en beschikbaar te maken voor de rest van de planeet. Een wereldwijde herwaardering van afrobeat, afrorock, afrodisco en andere bijna vergeten stijlen was het gevolg. Het is een rage die nu al enkele jaren duurt en zeker nog niet op zijn retour is.

Kalakuta Republic
De beste plaats om te zien waar Fela mee bezig was, was zijn club The Shrine in Lagos. Hij maakte er de gewoonte van om rond twee of drie uur 's morgens aan te komen, een flinke hijs van een joint te nemen en een spervuur van kritiek op Nigeria's regime te openen. Dit regime had een hekel aan hem, in het bijzonder toen hij het in zijn hoofd haalde om zijn club en het gebied eromheen uit te roepen tot onafhankelijke staat, de Kalakuta Republic. Zijn republiek werd uiteraard door het regime aangevallen, waarbij zangers en dansers werden verkracht en zijn moeder uit het raam werd gegooid en stierf. Aldus Fela Kuti. Deze gebeurtenissen leidden ironisch genoeg wel tot de klassiekers die we op dit dubbel-album aantreffen.

Muziek  (468x60)