Een Algerijns feestje met Fanfaraï

27 oktober 2013 Culturele fanfare met zijn rijke schakering aan blazers zagen we al bij Gangbe Brass Band uit Benin en diverse bands uit Ivoorkust. Ook de Algerijnse band Fanfaraï doet het, op zijn Noord-Afrikaans.







Fanfaraï werd in 2005 door percussionist Samir Inal opgericht en hij geeft de band vanaf het begin een feestig imago. In de muziek van het gezelschap komt een breed scala aan Noord-Afrikaanse muziekstijlen langs. Op Tani, dat 'tweede' betekent, wordt het feestje dat op hun debuut werd begonnen, voortgezet.

Blazers en percussie
Fanfaraï is een fanfare met blazers; trompet, saxofoon, trombone en tuba, aangevuld met strak gespeelde drums, conga’s, darbouka, bendir en quaraqeb. Bijzonder daaraan is de Algerijnse invloed die voortdurend doorklinkt in de muziek. We horen chaabi, raï, gnawa en de polyritmiek in blazers en percussie. Echter ook wat meer platgetrede paden in de vorm van big band-achtige nummers als Saïssi en Wayé Lahbib El Ghali. Deze nummer vallen nogal uit de toon in vergelijking met de rest van het album, maar het geeft wel een beetje aan waartoe de mannen van Fanfaraï toe in staat zijn.

Charismatische zang
Tani is een bijzonder album en dat nog eens wordt versterkt door de charismatische zang van Abdelkader Tab die naast zanger ook percussionist is en de gumbri bespeelt. Fanfaraï klinkt als één orkest met uitgesproken, prettig in het gehoor liggende en strak gespeelde arrangementen. Op Goulou l’Rim spelen trompetten een soort duet, aangevuld met solo’s, en dat pakt bijzonder prettig uit.
Fanfaraï’s tweede cd Tani klinkt opzwepend, massief en compact. Ze weten op een speelse manier westerse funk en reggae met Algerijnse muziek te verbinden.

Muziek  (468x60)