De nieuwe stem van Kameroen

3 april 2009 Blick Bassy is de nieuwe stem van Kameroen. Bassy: 'De ziel van mijn muziek zit hem niet zozeer in de woorden, het is meer de manier van zingen.' Volgens hem is de melodie in feite het sjabloon voor de woorden, de mal.





Op zijn debuutalbum Léman verbind de zanger, songwriter, gitarist en percussionist de muziek van Centraal- en West-Afrika en mengt het met bossa nova, jazz en soul. Bassy's gitaarspel en bedwelmende, zachte stem worden verrijkt door de kora, kalebas en een contrabas, resulterend in een uniek geluid met subtiele harmonieën, maar ook rauwer met groovy ritmes.

Moffou
Léman werd opgenomen in Salif Keita's studio Moffou in Bamako, en in de huidige woonplaats van Bassy, Parijs. 'Léman betekent spiegel', legt hij uit. 'Voor mij is een spiegel een weerspiegeling van wat we zijn. Voor de spiegel kun je je niet anders voordoen dan je bent. En je kunt zien wat er achter je bevind. Leman gaat over mijn echte verleden en over Afrika. Ik zie de problemen waaronder Afrika gebukt gaat en het feit culturen en tradities langzaam verloren gaan. Dat is één van de redenen waarom ik in mijn eigen taal, Bassa, zing.'
In het nummer Africa wordt gesproken over deze kwesties, maar ook over de rijkdom van het continent. In die context is het misschien wel het belangrijkste nummer van het album. 'Je kunt het alleen zien wanneer je afstand neemt. Letterlijk en figuurlijk. Nu ik in Europa woon, zie ik duidelijk waaruit ik afkomstig ben', aldus Blick.

Spreekwoorden in Bassa
'Muzikaal is het interessant om de taal Bassa te gebruiken. Haar specifieke intonatie bepaalt de melodie. Als ik in Bassa zing, maak ik gebruik van de spreekwoorden waarin de Bassa zich uitdrukken. Ze hebben vaak een letterlijke zin, maar ook een diepere betekenis. Bijvoorbeeld in het nummer Masse spreek ik over 'de uil die mijn voorhoofd krabde'. Dat betekent zoveel als getroffen zijn door pech. Maar het zal me niet raken omdat ik goed beschermd ben door mijn voorvaderen.'

Zuid-Amerikaanse invloeden
Verwacht bij dit debuut geen puur Afrikaanse geluiden, want de muziek van Blick Bassy is meer een vermenging van een aantal verschillende wereldse stijlen. Het hangt redelijk naar Zuid-Amerikaanse stijlen als bossanova, maar het is ook jazzy. Dat moet in de smaak zijn gevallen van Keita en het zal menigeen dus niet verbazen dat het op sommige tracks klinkt alsof je je dobberend in een bootje op de Niger bevind. Vooral het intro van Nlela, met griot, spreekt daarbij tot de verbeelding. Van het vijftien tracks tellende album zijn er een aantal instrumentaal, als interludes tussen de andere nummers geplaatst. Ze vallen iets uit de toon, maar vormen wel een goede afwisseling.

Muziek  (468x60)